خانم (پ) ,یه دختر خانوم مجرد تقریبا 38-40 ساله است ،تو برخورد اول سی و دو سه ساله بنظر میرسه، قدکوتاهی داره ،صورت کوچیکی داره، لک های قهوه ای کمرنگ ریزی روی بینی وگونه هاش افتاده،چشمای ریزوسورمه کشیده اش همیشه خیس وقرمز بنظر میرسه ، پایین تنه اش چاقه،موقعی که به اطراف نگاه میکنه نفرت تو چشماش موج میزنه، موقع عصبانیت لکنت زبون میگیره،همیشه بوی خیار میده،بنظرم از کرم مرطوب کننده ای که اسانس خیار داره استفاده میکنه،پیش هر مراجعه کننده ای ،ارباب رجوع یا همکار از مافوق هاش بدگویی میکنه و از سنگینی مسئولیتهاش گلایه ، درحال حاضر رئیس اداره پذیرش دانشجویان،رئیس اداره تحصیلات تکمیلی ،دبیر هیئت رئیسه،دبیر هیئت ممیزه ارتقا اعضای هیئت علمی و……این تلاش واراده اش قابل تحسینه که از یه کارمند جزء و دیپلمه ، تبدیل بشه به هیئت علمی ومدیر اونم در عرض ده دوازده سال ، اکثر اوقات سر موضوعات کوچیک، تو راهرو با خانومای کارشناس زیر دستش دهن به دهن میشه وبعضی وقتا یه حرفای بدی میزنه که همه سرشونو میندازن پایین ومیرن تو اتاقشون!
اتاقش روبروی اتاق مدیرکله،اگه همکاری به هر دلیلی قصد رفتن به دفتر مدیر کل را داشته باشه ،اول باید به سوال خانوم “پ” جواب بده وصد ویک دلیل بیاره که قصدش بدگویی کردن وبه خطر انداختن مقام وموقعیت خانوم “پ ” نیست.
به خانومهایی که با همکاران آقا حتی مدیر مافوقش هم صحبت میشن را به داشتن سَر وسِر متهم میکنه ولی خودش دائم تو اتاق یکی از اقایون متاهله ،هی باهم حرف میزنن ! اصلا از من خوشش نمییاد ، از همون روز اول که جواب سلام منو نداد فهمیدم که اعلان جنگه،سعی کردم به روی خودم نیارم ،ولی نمیدونم با چیزایی که همکارا تعریف میکنن از رفتارش میتونم رابطه خوبی باهاش داشته باشم یا نه؟
برچسبها: کار
